Ludwig van

จริยะธรรมในวัยเด็กที่เราสะสมกันมาหลายอย่างที่เราถูกสั่งสอนจากผู้ใหญ่และจากสิ่งแวดล้อม
ตอนเด็กๆเราอาจตัดสินว่าสิ่งใดถูกสิ่งใดได้ทันที แต่เมื่อโตมาบางเรื่องเราไม่สามารถจะชี้ชัดได้อาจเป็นเพราะเรารับรู้สีของโลกอีกหนึ่ง นั้นคือสีเทา 

อาจเป็นเพราะเราได้รับรู้และสัมผัสชีวิตมากขึ้น
หรืออาจจะเป็นเพราะเราสะสมความต้องการในสิ่งต่างๆมากจนไม่สามารถจะหยุดได้   ไม่ว่าเป็นเพราะอะไรก็ตามคำถามที่เคยถามเมื่อครั้งเยาว์วัย ความแน่ใจในคำตอบจะเหมือนเดิมอีกแล้ว 

ตอนนี้ ณ เวลานี้เราอาจตอบได้ว่าเราจะไม่ทำสิ่งที่เลวร้าย
เราจะไม่ทำสิ่งที่ไม่ถูกต้อง แต่เมื่อถึงวันพรุ่งนี้ อะไรที่เปลี่ยนไป สถานะการที่ไม่เหมือนเดิม สิ่งที่เราเจอ เราผ่านอาจเปลี่ยนความคิดเราไปจากวันนี้  ใจเราก็อาจเปลี่ยนไป บางที่การทำสิ่งที่ดีที่ถูกต้องต้องอาศัยความอดทน อาศัยความตั้งใจที่มั่นคง เมื่อนึกถึงว่าตอนนี้เรายังมีสติอยู่ยังคิดที่จะทำสิ่งที่ถูกต้อง แต่หากวันข้างหน้าในวันที่ใจเราขาดความเข้มแข็ง เราก็หวั่นใจในสิ่งที่เราจะเลือกว่าจะถูกจะผิดอย่างไร

สิ่งเดียวที่เราอาจจะทำได้ในวันนี้คือขอพร

ให้เราตั้งอยู่ในศีลธรรมอันดีอย่างนี้ แม้เราต้องเจอกับความลำบากเหนื่อยยาก ขอเรายังคงเชื่อมั่นใน

ความดี ความถูกต้อง ขอให้เราระลึกถึงความตั้งใจในวันนี้เมื่อถึงเวลาที่เราต้องเลือก. . . . . . . . . .