Ludwig van

ใครกันที่ผิด สื่อที่นำเสนอข่าวไร้สาระ เสนอแบบไม่กลั่นกรอง หรือผู้รับสื่อที่ที่ชอบเรื่องไร้สาระ ไม่

มีวิจารณญาณในการรับข้อมูล  ใครกันที่ทำโดยไม่ผ่านสมอง ใครกันที่ต้องรับผิดชอบ ...

ผู้เสนอข่าวก็ควรมีความรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตนทำและผู้รับก็ต้องรู้จักเลือก บางที่ในสังคมแห่งการ

แข่งขัน ทำให้สื่อต้องคำนึงถึงการอยู่รอด นำเสนอแต่สิ่งที่คนชอบ คนอยากรู้แต่มิได้เสนอสิ่งที่ควรรู้ 

การตลาดที่ปรับตามพฤติกรรมผู้บริโภคเป็นสิ่งอัตราย ถ้าเรามุ่งแต่ให้ขายได้โดยไม่คำนึงถึงความถูก

ต้อง ก็อาจทำให้ทุกสิ่งแย่ไป สังคมอาจเน่าเพราะการตามใจ และเมื่อผู้รับก็เลือกจะเชื่อจะฟังในสิ่งที่

ตนเองเชื่อ ตนเองชอบ ก็เป็นเรื่องที่น่ากลัวต่อสังคม ไม่ว่าจะผู้รับสารหรือผู้ส่งสาร ก็ควรใช้สติและ

ปัญญาในสิ่งที่ตัวเองทำ

*สื่อและผู้ส่งสาร ในที่นี้ได้หมายถึง ข่าว ละครและการสื่อสารอื่นๆ

ทุกวันนี้ ทุกมุมโลกต่างเรียกร้องความเสมอภาค และความเสมอของแต่ละความเข้าใจบ้างคนไม่ตรง

กัน เสมอภาคไม่ได้มีทุกอย่างเหมือน ไม่ได้ต้องมีทุกอย่างเท่ากัน คนจนกับคนรวยใช่ว่าต้องกินอาหาร

ราคาแพงเท่ากัน ใช่ว่าจะต้องมีบ้านหลังเล็กเท่ากัน ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้วหน้าที่ทางสังคม หน้าที่การงาน

เขาต้องทำได้เหมือนกัน ความเป็นจริงที่รู้กันว่าเราทำอย่างไรก็ควรได้อย่างนั้น มันน่าะยุติธรรมที่สุด

หรือผู้หญิงกับผู้ชาย ความเสมอภาคไม่ใช่การทำทุกอย่างเหมือนกัน แต่เพียงสิ่งใดที่ผู้หญิงทำได้ก็ขอ

ให้โอกาสให้ผู้หญิงได้ลองทำ หรือสีผิว เชื้อชาติที่ต่างกันสิ่งพวกนี้ไม่สามารถกำหนดค่าความเป็นคน

ได้ ทุกคนเกิดมาย่อมมีค่าความเป็นคนไม่ต่างกันและศักศรีความเป็นคนเท่ากันทุกประการ  เมื่อเรามีโอกาสเราอยู่ในตำแหน่งที่ดีกว่าเราก็ควรตระหนักและขอบคุณในสิ่งที่เรามี และคิดถึงผู้ที่ด้อยกว่า ให้ความเมตตาแก่พวกเขาเหล่านั้น

หา โค้ดเพลงhi5 : hi5 song code search

edit @ 29 Oct 2009 16:50:58 by Ludwig van

คดีที่โด่งดังเป็นที่สนใจของผู้คนมากมายที่ค่อยเฝ้าติดตามและพึ่งได้คำตัดสินเมื่อเร็วนี้ นั้นก็คือคดี

ตระกูลศรีธนะขันธ์ซึ่งเชื่อมโยงกับคดีเพชรซาอุ หลายคนตั้งข้อสังเกตว่าคนที่เกี่ยวข้องกับเพชรซาอุ

จะต้องเจอกับความโชคร้ายและความตาย ไม่ใช่เพียงแค่เพชรซาอุเท่านั้นที่มีอาถรรพ์ ของมีค่า

มหาศาลมักมีอาถรรพ์อยู่ในตัว อันที่จริงไม่ใช่อาถรรพ์ของสิ่งมีค่าแต่เป็นหายนะของความโลภ ก็

เพราะการอยากได้โดยไม่คำนึงความดีชั่ว ก็ทำให้คนเราสามารถพรากชีวิตผู้อื่นได้อย่างเยือกเย็น

ไม่มีสิ่งใดจะน่ากลัวไปกว่ามนุษย์ที่ไม่มีศีลธรรมอยู่ในใจ เมื่อมนุษย์ขาดศีลธรรม มนุษย์ไม่ใช่สัตว์

ร้ายแต่เป็นปีศาจที่เหี้ยมโหด เพราะมนุษย์นั้นมีเล่ห์กลอยู่มากนัก เป็นปีศาจที่น่ากลัวเหลือเกิน เพชร

นั้นอาจไม่มีความหมายใดๆ เมื่อเราหิวข้าวแต่ไม่สามารถเอาเพชรที่เรามีอยู่มาแลกได้ ไม่มีค่าใดเลย

ค่าแห่งการสมมุติก็ได้สิ้นสุดลง